نخ دندان چیست و اهمیت نخ دندان کشیدن تا چه حد است؟
نخ دندان یک رشتهی نازک است که برای از بین بردن پلاکها و جرم بین دندان ها و لثه مورد استفاده قرار میگیرد. در سال 1994 آمریکاییها بیشترین میزان استفاده را از نخ دندان داشتند. آنها به طور میانگین سالانه بیش از 2.5 میلیون مایل نخ دندان (که معادل با 100 بار دور دنیاست) استفاده میکردند. نخ دندان کشیدن باعث میشود تا باکتری ها و پلاک های چسبنده که بر روی دندان و لثه باقی میمانند، از آن جدا شده و از بین بروند. در صورت پاک نشدن این جرمها امکان التهاب لثه و پوسیدگی دندانها وجود دارد که عموماً با قرمزی، تورم و خونریزی همراه خواهد بود.
نخ دندان رشتهای بهترین انتخاب برای کسانیاست که فاصلهی دندانشان زیاد است. از آنجا که فاصلهی بین دندانهای کودکان به صورت معمول زیاد میباشد، استفاده از این محصول برایشان بسیار مؤثر خواهد بود.
انواع جدید نخ دندان هایی که وارد بازار شدهاند، دارای دستگیره های کمکی برای سهولت در استفاده و همچنین مناسب برای افرادی هستند که سیمکشی بر روی دندان های خود دارند. با این محصولات جدید نخ دندان کشیدن برای افرادی که فاصلهی بین دندان هایشان بسیار کم است نیز امکانپذیر خواهد بود.
نخ دندان معمولاً از ترکیبات مصنوعی و پلیمری همچون نایلون یا تفلون ساخته میشود. نایلون به عنوان مادهی تشکیلدهندهی فیبر از پلی آمید مصنوعی ساخته شده است. هر آمید یک مادهی شیمیایی مرتبط با آمونیاک است. تفلون نام تجاری polytetrafluoroethlene یا همان PTFE است. مواد خام دیگری نیز در تولید نخ دندان استفاده می شود که از آن میتوان به موم، طعمدهنده و مواد متفاوت دیگری اشاره کرد.
رشته کردن و پیچش (برای نایلون)
برای تولید نخ دندان از نایلون، ابتدا نمک نایلون پلیمریزه شده را به شکل رشته در میآورند و سپس آن را به قطعات کوچک برش میزنند. مجدداً این مخلوط را از طریق Spinnerets پمپ میکنند تا مواد به شکل رشته درآید. پیچ خوردن نایلون بخش مهمی از این روند است و قطر آن باید بین 2.5 تا 3.5 اینچ باشد. پیچ خوردن این رشتهها برای افزایش قدرت و کاهش فرسایش و پارگی نخ اهمیت دارد.
تولید نخ از تفلون
برای تولید نخ دندان از تفلون نیاز به یک مادهی پلیمری به نام پلی تترافورو اتیلن است. این ماده را به شکل خمیری در می آورند و سپس به رشتههای نازک و طولانی تبدیل میکنند. PTFE را برش میدهند تا استحکام کششی آن را به شکل قابل توجهای افزایش دهند. بر خلاف نخهای نایلون که به شکل چند رشتهای هستند، نخهای PTFE یک پارچه و یکنواخت هستند و به راحتی از هم گسسته نخواهند شد.
پوشش نخ ها
در روند تولید نخ دندان ، فرآیند پوششدهی به تولیدکنندگان این اجازه را میدهد تا محصولات خود را با پوششهای متمایز و اختصاصی وارد بازار کنند. این پوشش ها در حمام امولسیون قرار میگیرند، جایی که نخها از طریق موادی طعمدار شده یا پوششهای دیگری به خود میگیرد.
قرقره زدن
پیچیدن نخ دندانها به دو شکل انجام میشود. نوع استوانهای و یا رول. پیچیدن نخها نیاز به تجهیزاتی دارد که نخ را از یک نوع کوپلینگ به نوع دیگری انتقال دهد. رول استوانهای از طریق یک لوله یا بسته مستطیل شکل انجام میشود.
مونتاژ
پس از پیچیده شدن نخها به دور قرقره، هستهی قرقره را برش میزنند. سپس آنها را درون یک ظرف قرار میدهند تا پوشش نخ دندان روی آن قرار گیرد. در این مرحله بستهبندی آماده است و باید لوگوها و تزئینات روی آن چاپ شود.
تزیین
سه روش اصلی برای تزیین پوششها به کار میرود. چاپ پد، برچسب گذاری و انتقال حرارتی. چاپ پد رایج ترین نوع لیبل گذاری است اما برچسب گذاری بیشتر برای محصولات صادراتی مورد استفاده قرار میگیرد. روش انتقال حرارتی کیفیت تصاویر را حفظ کرده و نصب به روشهای دیگر طیف رنگی بیشتری را تحت پوشش قرار میدهد.
بسته بندی ارائه شده به بازار
بسته بندی انبوه شایعترین نوع بسته بندی ارائه شده به بازار است؛ به شکلی که تعداد زیادی از محصول را درون جعبه های مقوایی قرار داده و به بازاریابان تحویل میدهند. اما نخ دندان ها را درون بسته های مسواک، دهانشویه و خمیر دندان نیز میگذارند تا به همراه آنها به فروش برسد.
از دست دادن یک یا چند دندان تاثیر به سزایی در چهره و مهم تر از آن در روحیه و اعتماد به نفس افراد دارد.اگر شما یک یا چند دندان را از دست داده باشید و یا کاملاً بدون دندان باشید می توانید به منظور جایگزینی دندانهای ازدست رفته از ایمپلنت استفاده نمایید.
ایمپلنت دندان ظاهر زیبای دندان ها را به شما باز میگرداند.
به جهت طبیعی و دائمی بودن این روش اغلب افراد متوجه ایمپلنت بودن دندان نمیشوند. این مزیت مخصوصا برای دندانهایی جلویی بسیار حائز اهمیت است.
مشکلات تکلم که به سبب از دادن دندان ها اتفاق میافتد به طور کامل رفع میشود. از آن جا که تکلم به وسیله حرکت زبان در دهان و بر روی دندانها صورت میگیرد با ایمپلنت دندان به راحتی مشکلات تکلم مانند صدای سوت و مشکلات در ادای صحیح کلمات مرتفع میشوند.
مشکلات هنگام غذا خوردن برطرف میشود.
دندان های ایمپلنت شده به شما کمک میکنند مانند گذشته به راحتی غذا بخورید و بتوانید از مواد غذایی به راحتی استفاده کنید. البته مراقبت و رعایت نکات بهداشتی از جمله نشکستن چیز های سفت با دندان و نخوردن غذای بسیار داغ و بسیار سرد اهمیت زیادی دارد.
ایمپلنت که از جنس تیتانیوم است و در استخوان فک قرار میگیرد.
اباتمنت که از جنس های مختلفی از جمله تیتانیوم و پورسلن ساخته میشود و به وسیله پیچ به ایمپلنت متصل میشود. این قسمت به شگل یک واسطه بین ایمپلنت و تاج دندان عمل میکند.
ریستوریشن یا تاج و قسمت بالایی دندان که جنس آن آلیاژی از پورسلن و فلز است. این قسمت به اباتمنت چسبانده یا پیچ میشود. بعد از جراحی و قرار دادن پایه در صورتی که این پایه به استخوان فک جوش خورد قسمت بالایی ایمپلنت که کاملا مشابه با دندان طبیعی است به ریشه متصل میشود.
ایمپلنت دندان توسط متخصص ایمپلنت بعد از جراحی در مکان دندان کشیده شده قرار میگیرد. متخصص ایمپلنت همه پیش نیاز ها و موارد مهم را در معاینات و حین درمان در نظر میگیرد و در نتیجهی انجام درست کار، نتیجه رضایت بخش خواهد بود. چرا که این فرد به صورت تخصصی بر روی این کار تحصیل و کسب تجربه کرده است. لذا برای مشاوره و معاینات اولیه هم بهتر است به متخصص ایمپلنت مراجعه کرد.
به دلیل وجود شرایط مختلف، زمان مشخصی را نمیتوان در نظر گرفت، اما این پروسه درمانی ممکن است از 5 ماه تا 1 سال زمان ببرد. از جمله وجود بافت استخوانی متراکم در فک، جوش خوردن ایمپلنت به استخوان و نحوه اتصال پایه ایمپلنت که اثر زیادی در طول درمان خواهد داشت.
ایمپلنت دندان از نظر طول دوره درمان به دو دسته کلی تقسیم میشود. ایمپلنت فوری که تمامی مراحل از جمله جراحی، نصب پایه، اباتمنت و قرار دادن تاج در یک جلسه انجام میشود. نوع دوم که رایج تر است بین 3 تا 6 ماه زمان نیاز دارد و معمولا طی دو مرحله جراحی انجام میشود.
عملیات ایمپلنت دندان طی معمولا طی چهار مرحله کلی انجام میشود. این چهار مرحله به قرار زیر است:
مراجعه به متخصص ایمپلنت برای مشاوره و انجام معاینه
پیوند استخوان
جراحی اول
جراحی دوم
در این مرحله پزشک با عکس برداری و انجام آزمایشهای مختلف از وضعیت دهان و دندان و فک مطلع میشود. انجام سی تی اسکن برای مشاهده و بررسی میزان تراکم استخوان در فک انجام میشود. در نهایت نحوه دقیق برش لازم برای قرار دادن ایمپلنت دندان توسط پزشک مشخص میشود. گاهی به جهت کمبود یا عدم وجود تراکم استخوان لازم و وضعیت قرار گیری دندان لازم میشود تا دندان به صورت زاویه دار قرار گیرد. همه این موارد برای بیمار توضیح داده میشود و با تصمیم گیری وی مراحل درمان شروع میشود.
در صورت نیاز به پیوند استخوان پزشک راه های مختلف را برای این کار پیشنهاد داده و طبق نظر بیمار عمل میکند. یکی از روشهای پیوند استخوان اضافه کردن پودر استخوان به فک است. در صورت نیاز به پیوند استخوان، این فرآیند تقریبا 6 تا 12 ماه طول میکشد.
عوامل مختلفی در موفقیت پروسه ایمپلنت دندان وجود دارد. یکی از این موارد جوش خوردن پایه ایمپلنت به استخوان فک است. علاوه بر اینکه باید به میزان کافی استخوان در فک وجود داشته باشد. این استخوان باید قدرت کافی را داشته باشد تا بتوان یک ایمپلنت موفق را انجام داد. در صورت مشکل در این قسمت باید پیوند استخوان صورت پذیرد که یکی از پیش نیاز های احتمالی ایمپلنت دندان می باشد.
در ابتدا جراحی صورت گرفته و برش در مکان ایمپلنت صورت میگیرد. این برش لثه را کنار زده و استخوان را نمایان میکند. سپس در استخوان فک سوراخی به وسیله دریل ایجاد میشود. یکی از مهم ترین موارد در عملکرد بهتر ایمپلنت دندان انتخاب دریل مناسب برای سوراخ کردن استخوان فک است. دریل ها با ضخامت ها و طول های متفاوت وجود دارند که بسته به شرایط بیمار دریل مناسب انتخاب میشود.
بعد از این مرحله پایه ایمپلنت درون سوراخ قرار گرفته و بخیه زده میشود. در ادامه بسته به پیشرفت کار برای فک بالا 6 تا 8 ماه و برای فک پایین 4 تا 6 ماه زمان لازم است تا پایه ایمپلنت و استخوان فک جوش بخورند.
پس از یک دوره 3 تا 6 ماهه و جوش خوردن ایمپلنت به استخوان فک مجددا سطح لثه برش خورده و کلار که به آن هیلینگ کپ نیز میگویند، روی آن قرار میگیرد. کلار تسهیلگر ترمیم لثه دندان است. کلار قطعهای گرد است که لثه را از سر ایمپلنت دور نگه میدارد. حدود دو هفته کلار بر روی ایمپلنت قرار خواهد داشت و پس از آن برداشته شده و اباتمنت به ایمپلنت پیچ میشود. در این مدت قسمت تاج که همرنگ و شبیه به دندان طبیعی است ساخته میشود. کیفیت و جنس این قسمت متقاوت است. سپس قسمت تاج بر روی اباتمنت سوار میشود. در صورت نیاز سطح دندان با مواد ترمیمی پوشانده میشود.
ایمپلنت هم مانند دیگر جراحی ها خطرات و عوارضی دارد. یکی از این خطرات که احتمال بسیار پایینی دارد عفونت است. البته با دقت در مراحل جراحی توسط پزشک و محیط پاکیزه و استریل و مراقبت های بعد از انجام عمل می توانید این خطر را به حداقل برسانید.
از دیگر خطرات ایمپلنت دندان، قبول نکردن و موفقیت آمیز نبودن است. ممکن است در مراحل مختلف جراحی بدن شما سازگاری لازم را برای ادامه کار نشان ندهد.
در هر صورت ایمپلنت، مقاوت دندان طبیعی را نداشته و آسیاب کردن به وسیله دندانها فشار زیادی را به ایمپلنت وارد میکند که ممکن است ایمپلنت این فشار را تحمل نکرده و بشکند.
در اثر سوراخ کردن فک ممکن است در قسمت بالایی حفره بینی و در فک پایینی اعصاب صورت دچار عارضه شده و مشکلاتی را برای بیمار به همراه داشته باشد.
منبع: شرکت نخ دندان مینا
واژه ارتودنسی مرکب از دو بخش ارتو به معنی درست و ادوس به معنی دندان است.ارتودنسی درمانی است که برای رفع نامرتبی ، ردیف کردن و هماهنگ کردن دندان ها، انجام می شود ؛ البته مرتب کردن دندان ها تنها فایده ارتودنسی نیست.این درمان باعث ارتقاء سلامت کلی دهان و دندان می شود وبه زیبایی بیشتر دندان ها، فک و صورت و نیز بهبود عملکرد آنها هنگام غذا خوردن میپردازد.
موارد مختلفی وجود دارد که موجب میشود فرد به ارتودنسی نیاز پیدا کند. در ادامه به برخی از اصلی ترین مشکلاتی که بر اثر آنها فرد به ارتودنسی نیاز پیدا میکند اشاره کردهایم:
هنگامی که دندان های فوقانی همپوشانی زیادی با دندان های تحتانی دارند.
زمانی که دندان های پایین جلوتر و دندان های بالا عقب تر از حد معمول هستند.
زمانی که دندان های تحتانی و فوقانی هنگام غذا خوردن به درستی بر روی یکدیگر قرار نگیرند.
وجود فاصله زیاد بین دندان ها که بر اثر عوامل زیادی از جمله وراثت، از دست دادن یک دندان، رشد ناقص و شکستگی دندان بوجود میآید.
کج شدن دندان ها، قرار گرفتن برخی دندان ها روی هم و سایر عواملی که منجر با نامرتب بودن دندان ها میشود.
عدم اعتماد به نفس؛ دندان های نامرتب ظاهری ناخوشایند مخصوصاً هنگام لبخند زدن برای فرد ایجاد میکند. این امر منجر به از دست دادن اعتماد به نفس در افراد میشود.
پوسیدگی دندان؛ یکی دیگر مشکلات دندان های نامرتب یا دندان هایی که فاصله کم یا زیادی از هم دارند، پوسیدگی دندان در اثر رعایت نشدن بهداشت و پاک نشدن دندان ها در برخی از قسمت ها است.
مشکلات تغذیه؛ دندان هایی که کج و نامرتب هستند، در جویدن صحیح غذا نیز مشکلاتی را به وجود آورده و تغذیه فرد را تحت تأثیر قرار میدهند. مشکلاتی از قبیل هضم سخت تر و بوی بد دهان بر اثر باقی ماندن تکه های غذا در دهان از این جملهاند.
درد؛ دندان هایی که شکل نامناسبی دارند ممکن است گاهی ایجاد درد و حتی مشکلات جدی در ناحیه گردن، شانه و فک برای فرد بیمار ایجاد کنند.
دو نوع درمان با ارتودنسی به شکل متداول برای فرد بیمار انجام میشود؛ ارتودنسی متحرک و ارتودنسی ثابت.
کاری که در هر دوی این روش ها انجام میشود بهبود وضعیت دندان ها و فک است تا وضعیتی مناسب و استاندارد برای فرد ایجاد کند. این تغییر به واسطه فشار بسیار کم، اما مداوم بر روی دندان ها و فک انجام میشود. شدت این فشار به واسطه شکل دندان ها، سن بیمار و دیگر خصوصیات فیزیولوژیک تعیین میشود. در صورتی که نیاز به ارتودنسی برای فرد در زمان مناسب تشخیص داده نشود و درمان مناسب انجام نگیرد و این ناهنجاری افزایش پیدا کند، ممکن ارتودنسی همراه با جراحی انجام شود.
از آنجایی که این درمان آهسته و پیوسته انجام میشود، درد زیادی برای فرد ندارد. تنها در ابتدای دوره درمان ممکن است درد خفیفی به واسطه قرارگیری براکت ها و پلاک ها بر روی دندان برای بیمار ایجاد شود که این درد پس از مدتی برطرف خواهد شد.
این براکت ها از جنس های مختلف از جمله فلز، پلاستیک و سرامیک ساخته میشوند.
ارتودنسی میتواند با براکت های همرنگ دندان، براکت های نامرئی با پلاک شفاف و یا به صورت مخفی در پشت دندان ها انجام شود. ارتودنسی به شکل های مختلفی انجام میشود که در ادامه به معرفی آنها میپردازیم.
در این روش ارتودنسی به صورتی بر روی دندان ها قرار میگیرد که در طول دوره درمان نیازی به خارج نمودن آنها از دهان بیمار وجود ندارد. اجزای اصلی این درمان براکت و سیم است. در ارتودنسی ثابت دندان ها نیاز به هدایت دقیق با فشار بیشتر دارند. در این روش، از براکت ها و نوار هایی استفاده میشود که موقتاً به دندان گیر میکنند. همچنین یک سیم انعطاف پذیر تمام قلاب ها را به یکدیگر متصل کرده و کمک میکند که دندان ها اجازه حرکت داشته باشند. خارج کردن این براکت ها از دهان تنها توسط دندانپزشک امکان پذیر است.
ارتودنسی متحرک به صورتی بر روی دندان ها قرار میگیرد که قابلیت خارج شدن داشته باشد. البته ممکن است بنابر تجویز متخصص ارتودنسی خروج آن از دهان در زمانهایی کوتاه، مثلاً برای غذا خوردن یا مسواک زدن باشد. در ارتودنسی متحرک سیم های نازک و حساس با تعدادی فنر، فشار ملایمی به دندانها وارد میکنند.
این نوع از ارتودنسی به وسیله پلاستیک های بی رنگ در پشت دندان نصب میشوند. طول درمان هر ست از این پلاستیک های سفت و بی رنگ دو هفته است. این ارتودنسی پس از دو هفته جایگزین میشود. این قالبها را میتوان هنگام غذا خوردن و مسواک زدن خارج کرد. برای استفاده از این روش درمان، باید همه دندان های دائمی در آمده باشند.
یکی از جدیدترین روش های موجود، ارتودنسی سریع است که بدون سیم کشی انجام میشود و تقریباً میتوان آن را نامردی دانست. بیماران با این روش میتوانند به راحتی غذا بخورند و مشکلی در تمیز کردن دندانها نخواهند داشت. البته این روش برای دندانهایی که مشکلات کوچکتری دارند قابل استفاده است. این روش برای بزرگسالان و نوجوانان کارایی دارد و هزینه آن نسبت به دیگر روش های ارتودنسی بیشتر است.
ممکن است طول درمان در این روش بیشتر باشد. به طور کلی از سه ماه تا ۱۲ ماه ممکن است طول درمان به طول بیانجامد. این روش به زیبایی دندان کمک زیادی میکند. در این متد بر خلاف روشهای سنتی در ابتدا تاج دندان و سپس به مرور ریشه دندانها جابهجا میشود.
از آنجایی که حرکت دادن تاج دندان سریعتر صورت میگیرد، اثرگذاری آن نیز سریعتر بوده و بیمار نسبت به روند بهبودی احساس رضایت بیشتری خواهد داشت. اما باید توجه داشت که روند جابجایی ریشه در هر صورت به زمان بیشتری نیاز دارد.
درمان به روشهای مختلف ارتودنسی برای مشکلات فک و دندان بین یک تا سه سال به طول میانجامد. زمان مناسب برای شروع درمان دندان های ناهنجار از ۸ سالگی تا قبل از سن بلوغ است. در صورتی که درمان در این زمان انجام نشود، بهتر است درمان به بعد از سن بلوغ و رشد فک و صورت موکول شود. البته با بالاتر رفتن سن طول درمان نیز بیشتر خواهد بود. در طول دوره درمان و انجام ارتودنسی، بسته به تشخیص پزشک معالج باید هر دو هفته تا هر دوماه یک بار برای چکاپ به پزشک مراجعه کنید.
رعایت بهداشت دهان و دندان همواره ضروری است. اما این امر دز طول دور درمان حساسیت و دقت بیشتری میطلبد. از جمله روشهای مراقبت دهان و دندان میتوان به مسواک زدن، استفاده از دهان شویه، رژیم غذایی مناسب و استفاده از نخ دندان اشاره کرد.
مسواک زدن؛ دندان ها هر روز باید به صورت کامل مسواک زده شوند. از آنجا که سیم ها ظریف و حساس هستند باید به آرامی و با دقت تمیز شوند تا آسیب نبینند. در عین حال باید از تمیزی دندان و سیم ها اطمینان حاصل کنید. حداقل دو بار در طول شبانه روز باید دندان ها را مسواک بزنید.
دهان شویه؛ استفاده از مایع دهان شویه بسیار برای فردی که تحت درمان ارتودنسی قرار دارد ضروری است.
رعایت رژیم غذایی؛ در طول درمان و بعد از آن باید در مصرف مواد غذایی دقت کنید. کاهش چربی ها و نوشیدنی های شیرین و حاوی مواد قندی گازدار از جمله مواردی است که باید رعایت شود.
نخ دندان فوق نازک؛ از آنجایی که پاکیزگی کامل دندان در حین درمان بسیار اهمیت دارد باید به خاطر داشت استفاده از نخ دندان فوق نازک و نخ دندان دسته دار از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است شما می توانید با استفاده از نخ دندان از خارج شدن تمامی تکه های غذا از بین دندان ها اطمینان حاصل کنید.
منبع : نخ دندان مینا
یکی از عدم همخوانی هایی که در بسیاری از خانه های کوچک دیده می شود استفاده نادرست از مبل می باشد. خرید مبل مناسب نیز از دیگر موارد مهم در دکوراسیون داخلی می باشد.
در نظر بگیرید که برخی افراد دارای خانه هایی کوچک می باشند از به دلیل علاقه به سبک خاصی از مبل متاسفانه مبلی را انتخاب و خریداری می کنند که برای خانه آن ها بزرگ می باشد و جدا از دست و پا گیر بودن مجبور می شوند که پس مدت اندکی مجددا هزینه ای اضافی بابت خرید مبل بپردازند.
پس بهتر است زمانی که می خواهید اقدام به خرید مبل خانه خود کنید متراژ خانه را در نظر بگیرید سپس اقدام نمایید.
اگر شما از آن دسته افراد می باشد که به مد و رایج شدن وسایل و لوازم منزل علاقه مند هستید پیشنهاد می کنیم که برای دکوراسیون داخلی منزل خود در این زمینه زیاده روی نکنید، به عنوان مثال فرض کنید طرح های شلوغ مدتی است که بین مردم باب شده است شما نباید تمام خانه خود را پر از طرح ها و وسایل شلوغ کنید بلکه می توانید با استفاده از یک تابلوی شلوغ و یا چند کوسن با طرح شلوغ جلوه به روز و متفاوتی به خانه خود دهید.